Во округот Демирџи во турскиот град Маниса пред три години, по здравствен проблем со белите дробови, шеесет и деветгодишниот Али Риза Ишчи почнал да изработува „жичени автомобили-играчки“ за да не оди во кафеана и да ги радува децата, пишува Анадолу.
Ишчи, кој во малата работилница што ја уредил во својот дом во населбата Акинџилар изработува играчки возила од стари лежишта и градежна жица, ги обликува своите модели инспириран од автобусите што во минатото ги гледал на патиштата и од сопствената фантазија.
Ишчи преку жичените возила сака да ги зачува рачно изработените играчки од минатото, но и да им овозможи на децата да се оддалечат од екраните и времето да го минуваат во создавање.
Али Риза, син на поранешен возач на автобус, татко на две деца и дедо на четири внуци, за Анадолу изјави дека при изработката на автомобилите од жица целосно се фокусира на рециклирањето и рачната изработка.
Наведувајќи дека во животот повеќе од материјалното богатство ја цени духовната исполнетост, Ишчи рече дека со овој проект започнал пред три години по здравствениот проблем со белите дробови.
Али Риза Ишчи посочи дека досега им подарил околу 50 возила што ги изработил на децата од населбата.
„Пред три години имав здравствен проблем со белите дробови. Благодарение на нашите лекари, се лекував 8 месеци и го отстранивме згрутчувањето во белите дробови. Кога одев во кафеана, пријателите по навика пушеа цигари, па за да не бидам изложен на тоа и малку да се оддалечам од кафеаната, решив да почнам со ова. Почнав инспириран од автобусите што минуваа по патот. И татко ми беше автобуски превозник, па затоа многу го сакам автобусот. Уште од детството луѓето бараат нешто со што ќе се занимаваат и ќе се забавуваат. И ние, за да се забавуваат децата и да му посветат внимание на ова, почнавме да ги разубавуваме работите што ги изработуваме и на 69 години почнав да се усовршувам“, објасни тој.
Објаснувајќи дека украсите на играчките ги завршува со шарени флуоресцентни етикети што ги собира од рекламни агенции, Ишчи рече дека инспириран од сеќавањата на автобусите од минатото, изработува возила од жица, како што се камиони, трактори, минибуси и автомобили.
Али Риза Ишчи наведе дека во Демирџи сите го знаат како „дедо“ и дека овој прекар му го дале затоа што многу сака да се грижи за децата.
„Ние сме луѓе што сакаат да се спуштат на нивото на децата. Мојата желба да изработувам жичени автомобили произлегува од тоа што во денешно време мобилните телефони и цртаните филмови им го одвлекуваат вниманието на децата. Сакавме барем малку да ги оддалечиме децата од тоа. Во нашето детство не можевме да најдеме жица, не можевме да најдеме материјал, па им велевме на постарите: ‘Направи ни’, а тие ни велеа: ‘Направи сам.’ Сами набавувавме и се обидувавме да направиме. Кај денешните млади е ослабено и чувството да вложат труд, да работат и сами да си направат играчки. Прво почнав да им правам жичени автомобили на моите внуци, за малку да им го одвлечам вниманието од мобилните телефони и цртаните филмови. Кога моите внуци доаѓаат овде, по 2-3 часа дневно се занимаваат со овие автомобили. Ме гледаат како ја поставувам управувачката оска, ја правам завртката, ја обработувам тенката жица, набљудуваат и не излегуваат од градината“, изјави тој.
contact_the_ombudsman
is_there_an_error_in_this_story
